Türkiye Kültür Yolu Festivali kapsamında ilk kez düzenlenen Sakarya Kültür Yolu Festivali, şehrin mutfak mirasını yerli ve yabancı ziyaretçilere tanıttı. Türkiye Turizm Tanıtım ve Geliştirme Ajansı tarafından projelendirilen Lezzet Noktası seçkisinde yer alan 50 restorandaki yemekler, Islama Köfte'den Adapazarı Kabak Tatlısı'na, Çerkez Tavuğu'ndan Dartılı Keşkek'e, Cevizli Lokum'dan yöresel tatlılara uzanan bir yelpazeyi kapsadı. Festival boyunca coğrafi işaretli ürünler ziyaretçilerden yoğun ilgi gördü ve gastronomi durakları hem yerel işletmelere hem de şehir ekonomisine katkı sağladı.
Sakarya'nın mutfak kültürü, Karadeniz, Marmara, Balkan ve Kafkas kültürlerinin yüzyıllardır aynı coğrafyada buluşmasının sonucu şekillendi. Şef ve araştırmacı Vedat Başaran, Sakarya mutfağının yalnızca Islama Köfte ve kabak tatlısından ibaret olmadığını, farklı coğrafyalardan gelen toplulukların oluşturduğu güçlü bir gastronomi mirasına sahip olduğunu belirtti. Başaran, Adapazarı'nın tarih boyunca önemli bir geçiş noktası olduğunu ve göçlerle şekillenen çok kültürlü yapının mutfağa büyük zenginlik kattığını söyledi. Akademisyen Kübra Sultan Yüzüncüyıl ise Sakarya'nın Türkmenlerden Çerkeslere, Gürcülerden Balkan göçmenlerine kadar birçok kültürün izini taşıdığını ve bu zenginliği "farklı kültürlerin aynı sofrada buluştuğu bir ebru" olarak tanımladı.
Hakiki Rumeli Köftecisi, yaklaşık 70 yıldır Sakarya'nın gastronomi kültürünü yaşatan işletmeler arasında yer alıyor. İşletmenin üçüncü kuşak temsilcisi Nevzat Kocaman, 1957 yılından bu yana aynı lezzet anlayışını sürdürdüklerini belirterek, Islama Köfte'nin Balkan göçmenlerinin mutfak kültürüyle şekillenen Sakarya'nın en önemli değerlerinden biri olduğunu söyledi. Kocaman, üretimde kullandıkları kabağı Hendek'in Su Kenarı Köyü'nden temin ettiklerini ve etleri kendi üretim süreçlerinden geçirerek hazırladıklarını belirtti.
2011 yılında ev mutfağında başlayan üretim yolculuğunu bugün üç şubeyle sürdüren Kabak Evi de festivalin ilgi gören durakları arasında yer aldı. Lezzet Noktası Projesi, yalnızca restoranları değil, yerel hafızayı ve unutulmaya yüz tutmuş tarifleri görünür kılarak, geleneksel üretim geleneğinin kuşaktan kuşağa aktarılmasına katkı sundu.
